Her insan diğerlerinden farklı bir özellikle gelir dünyaya. Farklı bir yetenekle. Elbette bazı konularda benzerlik gösteririz birbirimize ama özümüzde hepimiz birbirimizden farklıyız. Her birimiz biriciğiz.  İşte bu farkımızı bulma, kendi yeteneğimizi...

Birkaç gün önce ünlü bir anne (yazının yazılış sebebine ters düşeceğini düşündüğüm için isim kullanmıyorum) kızının regl oluşunu kutlayan bir yazı paylaştı sosyal medyada. Öncelikle, bunu tüm iyi niyetiyle yaptığına gönülden...

Bir önceki yazımda bakış açımızı değiştirmenin, sahip olduklarımıza, hayatımızdaki güzelliklere odaklanmanın özellikle bugünlerde olumlu yönde bizlere yardımcı olacağından bahsetmiştim. Şimdi de sizlere bunun için kendi uyguladığım bir yöntemden bahsetmek istiyorum: “Mutluluk...

Hiçbir şey biriktirmem ben. Okuduğum kitapları da. Veririm. Okurum ve veririm. Başkasının da benim okurken çıktığım yolculuğa çıkmasına vesile olmayı severim. Ama bazı kitaplar var, onlar ömürlük. Altı çizili cümlelerle, kenarı...

Beni özlemişsin, sesinden anladım… Telefonu coşkuyla açışından anladım… Ben senin nasıl olduğunu, bunca zamandır neler yaptığını öğrenmeye çalışırken lafı bana çevirişinden, “Sen nasılsın asıl?” diye soruşundan anladım. “Yakındayım” deyince tereddüt etmemenden,...

Biliyor musun, sakinleştim ben. Eskisi gibi hırçın değilim. Biraz hep kendimi korumam gerektiğinden ya da korumam gerektiğine inandığımdan, biraz da öyle gördüğümden, öğrendiğimdenmiş hırçınlığım. Şimdi daha iyi anlıyorum. En küçük tehlike...

Şimdi alıp kağıdı kalemi elime, bir yazı yazmak istesem… Mesela İstanbul’dan bahsedebilirim uzun uzun… Sabah yürüyüşlerimde doğmasının üzerinden çok da fazla zaman geçmemiş olan güneşin Haliç’in girişindeki yansımasından, o yansımanın tam...

Bilmiyorum yapabilir miyim… ama bu senin için yazdığım son yazı olsun istiyorum.  Son kez düşüneyim seni uzun uzun. Seni en son gördüğüm anı, bana el sallayışını düşündüğümde son kez gözlerim dolsun. ...

Sana “Seni görememek çok zormuş” diyorum… “Canım yanıyor” diyorum… “Önceden böyle olacağını bilemedim” diyorum… “Günler çok zor geçiyor”… “Elden bir şey gelmiyor” diyorum… “Bir yolu olsa, bulur gelirdim”… “Ben aslında böyle...