Beni özlemişsin, sesinden anladım… Telefonu coşkuyla açışından anladım…

Ben senin nasıl olduğunu, bunca zamandır neler yaptığını öğrenmeye çalışırken lafı bana çevirişinden, “Sen nasılsın asıl?” diye soruşundan anladım.

“Yakındayım” deyince tereddüt etmemenden, “Gel!” demenden, sevincinden anladım.

Beni kapıda gördüğünde yüzünün aydınlanmasından, gözlerinin içinden anladım.

Beni saran kollarından, saçlarımda gezinen ellerinden, konuşmanın medolisinden, konuşamadığımız anlardan, uzun uzun ve de gülümseyerek beni seyretmenden anladım.

Bir türlü veda edemeyişinden, gözden kaybolana kadar ardımdan bakışından anladım…

Ben mi? Ben de özlemişim seni… Hem de çok…

O antrede yaşadığımız birkaç dakikanın ardından, seni sonunda görebilmiş olmanın sevincinin, bir daha ne zaman görebileceğimi bilmemenin kederinde kaybolmasından anladım…

Müzik önerisi: Seninle Bir Dakika – Semiha Yankı

25 Kasım 2020, İstanbul