zeynep özyılmazel

Ne isterdim biliyor musunuz? Desteklenmeyi, karşıma çıkacak her engele rağmen başarabileceğimin söylenmesini, “Sen istersen yaparsın kızım, biz senin arkandayız!” denmesini isterdim.  Her şeyimi konuşabilmeyi, paylaşabilmeyi, yargılanmadan yol gösterilmesini isterdim. Kendi yolumu...

Perdeleri açıp gün ışığının odama dolmasına izin verirken, güneşle ilk kez göz göze gelirken, Tophane’de martılar avaz avaz uçuşurken… Seni özlüyorum… Buz gibi şeftalileri küp küp keserken, kahvemden kocaman bir yudum...

Çok hayalciyim, doğru! Seni gözümde biraz büyütüyor da olabilirim. Olduğun gibi değil, olmanı istediğim gibi düşleyebilirim. Aslında yapamayacağın şeyleri bazen -ama bazen- senden bekleyebilirim. Olabilir.  Ama bu seni, senin kendini beğendiğinden...

Yorgun uyandım bugün. Son birkaç gündür bedenim, düşüncelerim kadar canlı değil. Bir sürü şey düşünüyorum, bir dolu plan yapıyorum. Ama elimde değil… Yorgun hissediyorum kendimi. İsteksizim… Harekete geçemiyorum… Harekete geçemediğim için...

Bildiğim her şeyi unuttum. Çizgilerim sanki daha silik. Sınırlarım biraz daha belirsiz… Daha güçsüz değilim! Hayır! Olasılıklara daha açığım sadece. Düşününce, daha bile güçlüyüm galiba! Belirsizlik denizinde yüzüyorum. Ama tuhaf bir...

Merhaba canım Zeynepciğim, Nasıl olduğunu sormayacağım. Çünkü iyisin görüyorum. Çok daha iyisin. Bu süreç çok iyi geldi sana. Çok zor günlerin oldu, ağlarken avaz avaz bağırmak istedin, komşulardan çekindiğin için yapamadın....

Bu mesleğe, yani şarkı söylemeye başlamam o kadar da kolay olmadı. Birçoğunuzun müzisyen bir babayla ne kadar zor olabileceğiyle ilgili soruları olacağını tahmin edebiliyorum. Seve seve cevaplarım da… ama o başka...

En çok sabahları seviyorum!  Bütün ihtimallerin cıvıl cıvıl önümde olmasını ve henüz hiçbir seçim yapmamış olmayı…  Perdeleri açtığımda güneşin doğuşunu, manzaramın alacalı bir renge bürünüşünü yakalayabilmeyi. Gözümü açmadan bir an için...

Nasıl bir gün olur geldiğin gün?  Nasıl uyanmışımdır o sabah? Uykumu almış mıyımdır? Kahvaltıda ne yemişimdir? Çay mı demlemişimdir kahve mi? Yürüyüşe çıkabilmiş miyimdir? Yoksa tembelliğim mi üzerimdedir? Televizyon seyretmeme kararı...

Merhaba canım, güzelim, bitanem…  Farkındayım son günlerde biraz fazla yükleniyorsun kendine. O yüzden sana elinin altında bulunsun, istediğin zaman açıp oku diye yazmak istedim bu satırları… Kolay bir hayatın olmadı. Daha...