zeynep özyılmazel

Arşivler

Ne isterdim biliyor musunuz? Desteklenmeyi, karşıma çıkacak her engele rağmen başarabileceğimin söylenmesini, “Sen istersen yaparsın kızım, biz senin arkandayız!” denmesini isterdim.  Her şeyimi konuşabilmeyi, paylaşabilmeyi, yargılanmadan yol gösterilmesini isterdim. Kendi yolumu düşe kalka, hata üstüne hata yaparak bulmak zorunda kalmamayı, bu yolda yalnız bırakılmamayı sonra da yaptığım seçimler için suçlanmamayı isterdim.  Belime kadar olan saçlarımı toplamadan dışarı çıkamayacağım söylenmesin ve bunu protesto etmek için saçlarımı kulaklarımın altında kestirmeyeyim isterdim.  Tayt giyerek bakkala… Devamını oku

Perdeleri açıp gün ışığının odama dolmasına izin verirken, güneşle ilk kez göz göze gelirken, Tophane’de martılar avaz avaz uçuşurken… Seni özlüyorum… Buz gibi şeftalileri küp küp keserken, kahvemden kocaman bir yudum alırken, günlük astroloji yorumlarını okurken… Seni özlüyorum… Çiçekleri onlarla konuşa konuşa sularken, sıcaktan bunalıp klimayı açarken, ne giyeceğime karar veremeden gardırobun önünde öylece dururken… Seni özlüyorum… Yapmam gereken onca şeye rağmen koltuktan yatarken, seyrettiğim filmdeki gizemi çözmeye çalışırken, küpelerimi kaybolmasınlar diye… Devamını oku

Çok hayalciyim, doğru! Seni gözümde biraz büyütüyor da olabilirim. Olduğun gibi değil, olmanı istediğim gibi düşleyebilirim. Aslında yapamayacağın şeyleri bazen -ama bazen- senden bekleyebilirim. Olabilir.  Ama bu seni, senin kendini beğendiğinden çok daha fazla beğendiğim anlamına gelir. Benim gözümde ne desen doğrudur anlamına gelir. Bir de senin hayallerini süslemeye niyetim var demek olabilir. Yani sen benim kıymetimi bil! Tutkuluyum, ne var? Her şeyini benimle paylaş isterim. Leb demeden leblebiyi anla isterim. Beni… Devamını oku

Yorgun uyandım bugün. Son birkaç gündür bedenim, düşüncelerim kadar canlı değil. Bir sürü şey düşünüyorum, bir dolu plan yapıyorum. Ama elimde değil… Yorgun hissediyorum kendimi. İsteksizim… Harekete geçemiyorum… Harekete geçemediğim için hissettiğim suçluluk duygusu, yerini boşvermişliğe bıraktı bugün. Öğlen oldu… Üzerimde hala sabahlığım var. Üçüncü kahvemi içiyorum, bana mısın demedi! Sindirilecek çok fazla haber, çok fazla yeni şey var. Her şey çok hızlı değişti… Herkes çok hızlı değişti… Ya da ben değiştim…… Devamını oku

Bildiğim her şeyi unuttum. Çizgilerim sanki daha silik. Sınırlarım biraz daha belirsiz… Daha güçsüz değilim! Hayır! Olasılıklara daha açığım sadece. Düşününce, daha bile güçlüyüm galiba! Belirsizlik denizinde yüzüyorum. Ama tuhaf bir şekilde kendimi daha güvende, daha özgür hissediyorum. Sanki bana hiçbir şey olmazmış gibi geliyor… ya da her ne olacaksa iyi olacakmış, iyi gelecekmiş gibi… Daha andayım sanki… daha burdayım… Şimdi, şu an çok güzel! Biraz önce kitap okuyordum mesela, aniden defteri… Devamını oku

Yaşım neredeyse 42… Dünkü Zeynep değilim…  Ayıp olmaz bana, arayıp sormasan… Her gün sesini duymasam dünyam yıkılmaz… Yokluğunda kalbim kırılsa da onarmam öyle fazla zaman almaz… Yapman gerekenler listene ek olmak istemem. Öylesi asıl yaralayan… En çok istediklerinden olmak isterim ben senin… Benden sorumlu değilsin… Yalnızlığımda güçlenirim bilirsin…  Aradan çıkarma beni… Geçiştirme… Hakkını ver duygularının eğer varlarsa… Hakkını ver bu anın senin de için coştuysa… Hakkını ver… Hakkımı ver… Bana gelmek istediğin… Devamını oku

Bir zamanlar… Erkenden telaşlı uyanışlar… Mükellef bayram kahvaltısı. Tavada sucuklar, yumurtalara ekmek banmalar. Annem, babam, kardeşim… Babamın gergin “Hadi!”leri, annemin bir türlü hazırlanamayışları, kardeşimin komiklikleri, puantiyeli rugan ayakkabılarım… Arabanın arka koltuğu, trafiğin yoğunluğu, babamım söylenmeleri, annemin arabanın aynasında ruj sürmeleri… Üsküdar…  Babaannem… Canım babaannem… Dedem, amcalarım, yengem, kuzenim… Bana o zaman kocaman gelen küçücük bahçe, incir ağacı… Babaannemin ince ince, kat kat açtığı ıspanaklı börek, fırından yeni çıkan büryanın kokusu… Uzayan muhabbetlerde… Devamını oku

Merhaba canım Zeynepciğim, Nasıl olduğunu sormayacağım. Çünkü iyisin görüyorum. Çok daha iyisin. Bu süreç çok iyi geldi sana. Çok zor günlerin oldu, ağlarken avaz avaz bağırmak istedin, komşulardan çekindiğin için yapamadın. Hepsinin farkındayım.  Ama artık 2 ay öncesine göre daha farklı bakıyorsun hayata. Bir tarafın yeni Zeynep’i yaşamak için insan içine çıkmak istiyor, bir tarafın ise büyünün bozulmasından korkuyor. Evet büyü gibi geliyor sana bugünler. Ama birazcık daha yolumuz var. Az daha… Devamını oku

Bu mesleğe, yani şarkı söylemeye başlamam o kadar da kolay olmadı. Birçoğunuzun müzisyen bir babayla ne kadar zor olabileceğiyle ilgili soruları olacağını tahmin edebiliyorum. Seve seve cevaplarım da… ama o başka bir yazının konusu olsun. Bu yazının mevzusu başka… Dediğim gibi, zor oldu, kendime inanmam zaman aldı ama çıkış noktam şuydu: Bu benim çocukluk hayalimdi ve ben bu işe hayalimi gerçekleştirmek için, yani kendim için başladım. Merkeze de kendimi koydum. İşimi iyi… Devamını oku

Zaman Olur’a gösterdiğiniz ilgi bütün ekibi çok mutlu etti. Telefonuna, bilgisayarına nasıl indirebileceklerini soran takipcilerim için dijital platform bağlantılarını paylaşmak ve işlerini kolaylaştırmak istedim 😊👇🏻