zeynep özyılmazel 
Evet bugün benim doğum günüm ve ben doğum günlerinin büyülü olduğuna inanırım… Devamını oku
Arkadaşlar mühimdir de hayatımızda, bir de eski arkadaşlar vardır. Hani en eskileri… Sizi en iyi bilen, en derininize kadar tanıyan, yanında en rahat, en kendiniz gibi olduğunuz…En eski arkadaşınızı hatılıyor musunuz? Hala görüşüyor musunuz?
Bizim ailede kahvaltı günün en önemli öğünüdür. Peyniri, zeytini, domatesi, biberi özenle seçilerek alınır. Evde kaç kişi olursa olsun o kahvaltı masası mutlaka hazırlanır. En kötü tek kişi varsa, nerdeyse masa gibi tepsi hazırlanır.
Ben de çok severim kahvaltıları. Evdekileri de, dışardakileri de. Hem İstanbul’da hem de tatile gittiğim yerlerde en iyi kahvaltı veren yerleri arar bulurum. Bu yerleri önümüzdeki yazılarımda sizlerle de paylaşmayı çok istiyorum. Ama gelelim şimdi bizim evdekilere…
Tam olarak hangi noktada köpek sahibi olma isteği dayanılmaz bir hal alıyor emin değilim. Çocuk sahibi olmanın yerine mi koymaya çalışıyor insan? Ya da “Biri de beni karşılıksız sevsin!” duygusu mu? Bilmiyorum… Ama Dia bir şekilde girdi hayatımıza…
Çocukluğumdan beri sabahları kalkar kalkmaz yürüyüşe çıkmayı çok severim. Suadiye’de büyüdüm. O zamanlar Suadiye-Caddebostan arası sahilde yürürdüm. Kulağımda müziğim, hem spor yapar hem de hayaller kurardım. Şimdi ise Emirgan’da yaşıyorum ve Emirgan’ın en güzel taraflarından birisi, istersem sahilde, istersem Emirgan Korusu’nda yürüyebiliyor olmam.
Tabi bir de Pişirdim Yedim bölümümüz var. Aslında bu bölümde yakınlarımdan ya da yemek kitaplarından aldığım tarifleri ben evde pişirip yazıyorum. Ama baktım anne evindeyim, o da Ayşe’yle ikimize nefis yemekler yapıp yediriyor, onun meşhur tariflerinden biriyle başlayayım dedim. Bu seferlik Oyiş pişirsin, ben yazayım…
Bazen ne buradasındır ne orada. Ne kalabilirsin ne de gidebilirsin. Alınması gereken kararlar, atılması gereken adımlar vardır. Değişimin kapıda olduğunu hissedersin. Fazla alışmışsındır, rahatlamışsındır da “Çok durdun sen!” der hayat, “Kalk bakalım, hareket et!”
Ne yalan söyleyeyim, tatil öyle tüm hızıyla devam etmiyor. Nedense, ben nereye gidersem gideyim, en fazla dördüncü gün evimi, düzenimi, rutinlerimi özlemeye başlıyorum. Dolayısıyla bugün biraz yavaşladım ve evde vakit geçirmek istedim. Tabi fırsat bu fırsat bir de yazı yazayım dedim.
Evvett! Bodrum’dayım 🙂 Tam beklediğim, hayal ettiğim gibi gittiğini söyleyebilirim.
Annem ve kardeşimle birlikte kalmak harika! Annem o kadar mutlu ki ikimiz de yanındayız diye. Ne yapacağını, bizi nasıl mutlu edeceğini bilemiyor. Birlikte uzun kahvaltıları, dedikoduları, falları özlemişim ne yalan söyleyeyim.
Hani “Hayat sen plan yaparken başına gelenlerdir” ya da büyüklerimizin “Büyük lokma ye büyük konuşma” gibi lafları vardır ya. Hah işte tam olarak durum budur! Aklımca bayramda herkes tatildeyken İstanbul’da yaptıklarımla ilgili yazılar yazacak, “Bakın neler kaçırdınız” alt mesajıyla, tatile gidemediğim icin güya kendimi avutacaktım.
zeynep özyılmazel 